Wednesday, 9 January 2013

बाजार


बाजार...

जीवनाच्या यात्रेत; नात्यांच्या बाजारात;
थाटलेल दुकान..
हसण्याच,रडण्याच,आनंदाच,दुखा:च;
कोणी गरीब तर कोणी श्रीमंत;
भांडवल त्याचे.. मनाची उदारता,मोठेपणा;
गर्दी जमेल खरेदी सुरू होईल;
थोड आनंद; थोड दुख: हसण; थोड रडण;
खर्च त्यावरती.. थोड्या क्षणांचा, थोड्या वेळेचा;
बाजार संपेल, दुकानही उटेल;
झाली पांगापांग माणसांची;
दूर अंधारात कोणीच दिसेना;
नुसताच आवाज.. पावलांचा; वार्‍याचा;
सळसळनारा; मन हेलावणारा;
आठवण करून देत...
त्या माणसांची; त्यांच्या हळूवार नात्यांची;
त्यांच्या हसण्यांची; त्यांच्या रडण्याची;
त्या तिथेच नभांगणात; त्या काळोखात;
लक्ख करून चमकतो एक तारा तेजस्वी;
आपल्याच कुण्यातरी एका माणसाचा;
आठवण करून देत असतो,
कायम आपल्यासोबत असण्याची;
कुणाचातरी; केव्हातरी;
या नंतर कधीतरी तो मीच असेन;
परत कधीतरी तुम्हीपण असाल;
त्या तिथे दूर अंधारात; नभांगणात;
टप्याटप्याने;


© आदित्य अ. जाधव...!!!

तुमचे एक एक लाइक्स या पेजला
खूप महत्वाचे आहे.. विनंती अशी की..
हे पेज लाइक करण्यास नका विसरू मित्रानो...

Friday, 4 January 2013

विचार एक वाकडा...


वाकडीच डोकी
वाकडेच विचार..
वाकडी एक गोष्ट
वाकड्या माणसांची...!!!

दुभंगते मन
तुटली नाती..
मदिरेत हरवून
वाकडीच पाउले...!!!

बायकोचा छ्ळ
सासुरवास सुरू..
वर(चढ) होऊनि
मागणेच मागणे...!!!

शंका-कुशंका सुरू
चारित्र्यावर आरोप..
नुसतेच हेवेदावे
बिनबुडाचे मनोरे...!!!

सोडूनि पत्नी खुशाल
उधळतो पैसेच पैसे..
कित्येक रातराणीवर
त्याच एका गल्लीत...!!!

त्याचीच मुले
वाकडीच शिकवण..
त्याचेच संस्कार
त्याचेच अनुकरण...!!!

शिकुनी तो ही आता
झाला मोठा कसाबसा..
परस्त्री मातेसमान हे
तरुणपणी विसरूनी गेला...!!!

आजाराने खंगला
पैसा आता बिनकामी..
केवळ आक्रोश हाती
वाकड्या कर्तुत्वावर...!!!

संपुनी गेला असाच
वाकड्याच वळणात..
नाव सोडूनि पाठी
वाकड्या चालीचा
वाकड्या वळणाचा...!!!
______________________

© आदित्य अ. जाधव...!!!
______________________


तुमचे एक एक लाइक्स या पेजला
खूप महत्वाचे आहे.. विनंती अशी की..
हे पेज लाइक करण्यास नका विसरू मित्रानो...
https://www.facebook.com/AdityaAJadhav

आजचे ताजा वृत्त...

त्या पेपरमध्ये रोजच दिसतात मला
विकले गेलेले शब्द, विकलेले विचार;
लाचार मने, वाढलेली महागाई;
माजलेली सरकार, परेशान जनता...
पानोपानी ऐकू येतो मला रोज
त्या अत्यचारीत महिलेचा आक्रोश;
नांदा सौख्यभरे म्हणता म्हणता
त्याच सुनेचा सासुरवास म्हणून
हुंडयापायी होणारा तिला जाच, छळ;
शेजारी-शेजारी असा खेळ खेळताना
दिसतात मला.. ऐकू येतात..
वीतभर जागेवरून त्याच जागेवर..
होणारे भांडण, पडणारे मुडदे; त्यांचे विव्हळणे;
ती जागा पेपरची आता लाल झाली आहे..
तिच्या खूनाने; त्या जागेपायी गेलेल्या
त्या शेजार्‍याच्या लाल रक्ताने;
गरीब हा गरीबच होत आहे..
श्रीमंत हा श्रीमंतच होत चालला आहे;
अशी लूट चालवली आहे..
त्या एका माणसाने, त्या सरकारने;
चुटकीसरशी दाबले जातात प्रकरण त्यांच्या
भ्रष्टाचाराचे, त्यानी केलेल्या बलात्कारचे;
जनतेच्या लुटलेल्या पैश्याचे;
कागदोपत्री तक्रार दाखलपण होते;
खाली असतो एक शब्द..
आदेशावरून ******;
हाच असेल त्यांचा आदेश बहुतेक;
कालांतराने शब्दपण ते आता
शरमेने.. लाजून.. जातील निघून
दूर कुठेतरी, पसार होऊन;
आज परत..
मी वाचतो आहे तोच पेपर;
मला शब्दच दिसत नाहीत कुठे ?
दिसतो आहे तो फक्त एकच रंग..
लाल; लाल; लाल;
© आदित्य अ. जाधव...!!!

Wednesday, 2 January 2013

दुष्काळ हाय...

पाहतो मी आता
सताड उघड्या डोळ्यानी
माझ्या शेताकड..
ढगान दगा दिलाय;
जमीन माझी सुकून हाय
काय सांगू गड्यानो..
दुष्काळ हाय
शेतात माझ्या दुष्काळ हाय...

पै पै गोळा करून कसबस
पोरा बाळास्नी शिकवित हाय़;
हाउस म्हणूनशान पोरग माझ
शिनेमाला पैसा दे म्हणत हाय;
पर माझ काळीज तीळतीळ तूट्त हाय;
कस सांगू गड्यानो..
दुष्काळ हाय
शेतात माझ्या दुष्काळ हाय;

शेतामंदी माझ्या गुर ती मुकी
बिचारी रोजरोज राबत हाय़;
उपाशी पोटानच त्याची रोज
सकाळ होत हाय.. रात होत हाय;
आठवून त्यांचा कडबा..
पोटात माझ्या एक सुदिल
घास जात नाय;
काय सांगू गड्यानो..
दुष्काळ हाय
शेतात माझ्या दुष्काळ हाय;

माझ्या बायकोच्या चोळीचा
एक कोना कूटतरी फाटला हाय..
नजरच मेल्या दुनियेची
किती वंगाळ वंगाळ हाय;
द्याव घिउन म्हंतु
एकादी नवीन चोळी न परकर
यावर रोजच मी टिप गाळत हाय;
काय सांगू गड्यानो..
दुष्काळ हाय
शेतात माझ्या दुष्काळ हाय;

पांडुरंगा कर बाबा काहीतरी
जीव माझा शीनला हाय;
तुझ्याच चरणात आता
पडून नाव तुझ घ्याव वाटत हाय;
किती रे देवा छळशिल या जीवा..
धड जगूपण देतनीस न मरुपण देतनीस;
टांगावा जीव त्या झाडावर म्हणून गेलो तर..
बिचार ते झाड..
भेटल एकच त्या रानावर
त्यास्नीपण एक फांदीसुदिल दिसत नाय;
कस सांगू गड्यानो..
दुष्काळ हाय
शेतात माझ्या दुष्काळ हाय;


आदित्य अ. जाधव...!!!

लाइक + टॅग + शेअर
हे पेज जरूर पहा मित्रानो...!!!

https://www.facebook.com/AdityaAJadhav

Monday, 31 December 2012

शब्द एक एक...

माझ्या शब्द भांडारातून निघतो
एक एक शब्द तो शब्द..
चिंब भीजविणारा एक शब्द.. पावसाचा;
 
रणरणत्या उन्हात परेशान करणारा
एक शब्द.. उन्हाचा;
आपल्या गारव्याने
सर्वाना शहारे आणणारा
एक शब्द.. हिवाळ्याचा;
आपल्या बाळाला जीव लावणारा
एक शब्द.. त्या आईचा;
मातापित्यांच्या कष्टाचे चीज करणारा
एक शब्द.. त्या मुलांचा;
आपल्याच एका प्रियकर/प्रेयसीसाठी
जीव लावणारा एक शब्द.. एका प्रेमाचा;
आपल्या गुरूची शिकवण मनात ठेवून
यशस्वी होणारा एक शब्द.. त्या विद्यार्थ्याचा;
ही सारी शब्दांची मांदियाळी सादर करतो
एक एका शब्दरूपाने.. माझ्याच/आपल्या माणसांसाठी;



© आदित्य अ. जाधव...!!!

तुमचे एक एक लाइक्स या पेजला
खूप महत्वाचे आहे.. विनंती अशी की..
हे पेज लाइक करण्यास नका विसरू मित्रानो...

https://www.facebook.com/AdityaAJadhav

Wednesday, 26 December 2012

एक वाट अशीही...

संपूर्ण हिरव्या परिसराच्या बाजूने पसरलेला
एक काळाशार अवाढव्य नाग तो मोठा,
पाहाताना त्यास जाता येता
रोज तो थोडा विचित्रच दिसतो,
कसे का असेना पण;
येणारा हा तिथुनच येतो,
जाणारा पण तिथुनच जातो,
होणारी जडणघडण पण
त्यावरूनच तर होते,
आतुर झालेला/झालेली प्रियकर/प्रेयसी
त्यावरूनच तर जातात भेटायला एकमेकाना,
नवीन आलेला पाहुना हा येतो
घरी आपल्या हसत खेळत,
लोकांच्या गाठी भेटी घेऊन
थोडस हसवून रडवुन
जाणारा तो इथूनच तर जातो,
चालायचच..
वाटच तर आहे ती,
कधी सुरू होते न कधी संपते समजतच नाही,
आठवणींचे धागेदोरे मात्र राहतात मागे,
वाट तीच राहते.. बदलतो फक्त तो माणूस,
हीच तर आहे तुमच्या आमच्या जीवनाची
एक रुळलेली पाउलवाट,
हेच तर आहे जीवन..
तुमच्या आमच्या लक्षात राहणारे,
कुठेतरी.. कधीतरी..
चुकूनमाकुन...!!!


आदित्य अ. जाधव...!!!

लाइक + टॅग + शेअर
हे पेज जरूर पहा मित्रानो...!!!

https://www.facebook.com/AdityaAJadhav

Tuesday, 25 December 2012

सारे कसे आधुनिक...

सारे कसे आधुनिक...
______________________


बरबटलेल्या हातानी आपल्याच
कुणालातरी कुरवाळत होता..
आपल ते चांगल दुसर ते वाईट म्हणत 
नको तेव्हा नको त्याला झिडकारत होता...!!!

नव्हते कौतुक त्याना यशस्वितांचे
खेकड्यासम पाय खेचत होता..
आधुनिक युगाची आधुनिक ही तर्‍हा
वेगळे जो करी त्यास नाव ठेवत होता...!!!

राती अंधारात एकदा असेच कुठेतरी
फसवून तिला मज्जा मारत होता..
ना कसली खंत ना खेद मित्रानो
करूनी गर्भपात सार नामानिराळ करत होता...!!!

लोकशाहीच्या या जमान्यात आता
कोणी सावज होत तर कोणी शिकारी होता..
करूनी बलात्कार करूनी अतीप्रसंग एक तो
सुखासुखी आनंदाने हसत होता जगत होता...!!!

आदित्य अ. जाधव...!!!


लाइक + टॅग + शेअर
हे पेज जरूर पहा मित्रानो...!!!
https://www.facebook.com/AdityaAJadhav